Een  ervaren sessie-muzikant. Stond onder meer met Stevie Wonder op het podium. Zeer allround , van jazz tot pop en funk. Info en cv komen binnenkort op deze pagina.

Schrijf je nu in! De lessen beginnen per september 2012.

http://images.osdev.nl/main.php?g2_itemId=17206

Deze foto’s zijn vrij om te gebruiken door de personen die erop staan en mogen vrijelijk gepubliceerd worden op Hyves, Facebook of andere sociale media.

Je leert de basis van het opname-proces,  hoe de software werkt, hoe je een mix maakt, hoe effecten werken en hoe je een band kunt opnemen.

De cursus zal onder leiding staan van onze leraar geluidstechniek Peter Groen.

Let op onze nieuwsberichten  voor de nieuwe mogelijkheden vanaf het vierde kwartaal van 2011!

Op zondag 3 juni 2o12 organiseren wij een leerlingen jamsessie .

De speeltijd is 14.00 tot 17.00. Deze jamsessie is alleen voor onze leerlingen  en vrienden van onze leerlingen bedoeld.

Locatie: Rooseveltstraat 45 G

De sessie staat onder leiding van Rich van Gessel en Iwan de Reus.

We hopen jullie allemaal te zien op 3 juni!

Leerlingen onder de 21 jaar

Privé:
4x 30 min. €76 per maand

Bandprojecten:
4×60 min. per maand
€76 per maand per persoon.

Privé/Bandles Studententarief:
€62per maand per persoon.
(Alleen voor uitwonende studenten).

Duo/Trioles:
4x 30 min. €52 per maand per persoon.

Leerlingen boven de 21 jaar

Privé:
4x 30 min. €77 per maand

Bandprojecten:
4×60 min. per maand
€77 per maand per persoon.

Privé/Bandles Studententarief:
€63 per maand per persoon.
(Alleen voor uitwonende studenten).

Duo/Trioles:
4x 30 min. €53 per maand per persoon.

Alex’s Adventures in the USA, Maart 2012

Nieuwe Videoclip en een verhaal over George Benson’s oor

Een paar weken geleden kreeg de band waar in ik speel, The Tim De Graauw Band, de gelegenheid om een videoclip op te nemen in de Berklee Studios.  Het idee was om het nummer “Crash Into Me” (van Dave Matthews) live in de studio op te nemen en tegelijkertijd het opnameproces te filmen. Na veel gefaalde pogingen om studio tijd te boeken kregen we het eindelijk voor me kaar om van 2 tot en met 6 uur vrijdag s’morgens tijd te krijgen.  Na een paar uur geslapen te hebben stond ik om middernacht op en begonnen we met het verhuizen van het drumstel en andere apparatuur naar de studio. Daar werden we begroet door een Colombiaan bij de naam van Alberto, de engineer voor de sessie. Na anderhalf uur set-up tijd konden we beginnen met opnemen en dankzij het formaat van de studio konden we alles live opnemen als een band, zonder overdubs. Alles liep erg vlot, en na een paar pogingen kregen voor onze take om rond 5 uur s’morgens. Het resultaat kan je hier op Youtube bekijken: http://www.youtube.com/watch?v=XpmZ6bnmG50 . (Met speciale dank aan Alberto Vargas voor het opnemen en Adam Friedman voor het mixen van de track). We zijn van plan om vervolgens onze originele nummers te gaan opnemen en hierbij het opname proces te filmen…ik hou jullie hierover verder op de hoogte!

In m’n George Benson Lab vertelde de leraar Ritchie Hart over het belang om een goede muzikale ‘gehoor’ te hebben. Als uitleg vertelde hij ons een anekdote die hij samen met George Benson had beleeft. Ze waren naar een Tal Farlow cd aan het luisteren in Ritchie’s auto, terwijl ze onderweg waren voor lunch. Voor wie Tal Farlow niet kent, hij was een gitarist die over de tijdspan van de jaren 50 tot 70 bekend was als een van de snelste jazz gitaristen ooit. Tijdens het jazznummer ‘Have You Met Miss Jones’ viel George even stil tijdens een erg gecompliceerde gitaar solo. Nadat het nummer was afgelopen vroeg hij Ritchie om het nummer nogmaals af te spelen omdat hij de solo weer wou horen.  Uiteindelijk eten ze sushi en gaan vele uren voorbij.  In de avondtijd had een vriend van Ritchie’s zoon z’n gitaar meegebracht om advies te vragen sinds hij net begonnen was met het spelen. Terwijl ze in de huiskamer zitten te kletsen vraagt George opeens naar de gitaar. Hij pakt de gitaar, staart even naar de hals en denkt diep na. Vervolgens speelt hij de gehele Tal Farlow solo noot voor noot na, dezelfde solo die hij 6 uur daarvoor twee keer had geluisterd over een cd speler in de auto. Ook al kan Benson geen noten lezen, en zegt zelf dat hij een veel moeite heeft om de namen van noten op de gitaar op te noemen, heeft hij volgens Ritchie “A tape player for ears.” Natuurlijk geen excuus om je noten niet te leren…tenzij je naam George Benson is.

M’n artikel voor volgende maand gaat over een opname sessie die ik had met een Belgische producer en de repetities en optreden voor Berklee’s singer-songwriter showcase (Ik ben erg dankbaar om de huis gitarist van die avond te zijn) in The Berklee Performance Center (Datum van de show 9 April).

Take care and see you next time,

Alex Labrie

www.alexlabrie.com

Kijk dan op de leerlingen pagina.

Privé:
4x 30 min. €74 per maand

Bandprojecten:
4×60 min. per maand
€74 per maand per persoon.

Privé/Bandles Studententarief:
€60 per maand per persoon.
(Alleen voor uitwonende studenten).

Duo/Trioles:
4x 30 min. €50 per maand per persoon.

Popzangkoor:
4x 60 min. 32 per maand per persoon.

De 1e proefles is gratis. Deze vindt altijd plaats voordat er vaste lessen afgesproken gaan worden.
Men betaalt voor de lessen een vast maandbedrag gebaseerd op 4 lessen. De lessen in de schoolvakanties worden gecompenseerd door lesmaanden waarin men 5 lessen heeft.
De schoolvakanties die door ons meegenomen worden zijn de volgende :

Herfstvakantie
Kerstvakantie
Krokusvakantie
Meivakantie

Op korte vakantiedagen als pinksteren en hemelvaart zijn wij open. Uitzondering hierop vormen  koninginnedag en 3 oktober. Gedurende de zomervakantie is geen lesgeld verschuldigd. Voor data: zie ons vakantie rooster.

Is de leraar zelf verhinderd, door (bij voorbeeld) een optreden of door privé omstandigheden, dan krijgt u een inhaalles aangeboden op een in overleg te bepalen tijdstip.
De lestarieven zijn gebaseerd op een totaal van ongeveer 40 lessen in het lesjaar. Het lesseizoen loopt van 16 augustus 2010 tot en met 30 juni 2011. Het nieuwe seizoen begint op maandag 15 augustus 2011.
Voor Juli betaalt u niets en voor augustus betaalt u 2 weken , dit uiteraard als gevolg van de plek waarop de zomervakantie valt. Voor de overige lesmaanden betaalt u een vast bedrag gebaseerd op een gemiddelde van 4 lessen.

Gedragsregels:

• Bent u zelf verhinderd voor een les dan is dit voor eigen rekening
• U krijgt een vaste lestijd en u dient zelf te onthouden wanneer u les heeft.
• Indien u zich hinderlijk of onfatsoenlijk gedraagt (zulks ter beoordeling van de leraar) dan is Popschool de Reus gerechtigd u de toegang tot de lessen te ontzeggen.
• Bij geconstateerde diefstal volgt altijd aangifte bij de politie.
• De opzegtermijn bedraagt vier weken.

De betaling van de eerste maand geschiedt door middel van een automatische incasso, waarvoor U bij de eerste les een machtiging aan ons afgeeft.
Deze lesvoorwaarden zijn bindend indien u lessen volgt bij Popschool de Reus.
Popschool de Reus behoudt zich het recht voor deze voorwaarden tussentijds aan te passen.

Op 25 November viert men Thanksgiving in Amerika. Dit mocht ik dit keer meemaken in de blues stad Chicago. Dit hield in dat ik met de familie van mijn kamergenoot veelheiden kalkoen, aardappel puree, cranberry saus, en yams mocht eten. Na het bewonderen van de stad vanuit America’s tallest skyscraper, the Willis Tower, ben ik met de familie naar een akoestische fingerpick optreden in Buddy Guy’s restaurant geweest. Buddy Guy is een van Chicago’s grootste blues gitaristen. Bekend om zijn showmanship; Buddy speelt vandaag nog een grote rol in de Amerikaanse blues scene. Gitaren van Jeff Beck, Stevie Ray Vaughan en Eric Clapton (om er een paar te noemen) hingen boven de drankjes achter de bar, en een vitrine achter de souvenir balie hield al de Grammy’s en andere awards die Buddy gewonnen had. Vito, de vader van mijn kamergenoot, vertelde hoe Buddy vaak te vinden is bij de bar rond middernacht. Jammer dat we, door de Chicago drank regels, voor 8 uur uit het restaurant moesten zijn. De dag hierna kreeg ik de gelegenheid to freeze my ass off at an American Football game…. but that’s another story.
Een paar weken voor Thanksgiving hield Bobby McFerrin (the ‘Don’t Worry Be Happy’ guy) een Question and Answer sessie in Berklee. Terwijl we om 9 uur s’morgens nog met slaap in de ogen zaten te wachten, liep hij het podium op, haalde de microfoon los van de standaard en ging in het publiek zitten. Zonder zichzelf te introduceren begon hij een baslijn te zingen. Na een rondje 12 bar blues wees hij naar de tweede microfoon op het podium en vroeg of er iemand was die wou mee jammen (hij zei dit zonder te stoppen met zingen). Kort daarna sprong er een zangeres op die over de baslijn begon te soloren. Nadat er nog twee andere zangers hun ronde afmaakte mochten er mensen vragen stellen. Over zijn carrière vertelde hij hoe pas serieus begon te zingen toen hij 27 was, daarvoor speelde hij uitsluitend piano. Nadat hij ontdekte dat piano ‘niet zijn instrument was’ nam hij een paar jaar om zijn solozangact te perfectioneren en een paar jaar later had hij zijn grote hit “Don’t Worry, Be Happy.” Als afsluiter zong hij zijn unieke solo versie van The Beatles’ ‘Blackbird’ (Als voorbeeld: http://www.youtube.com/watch?v=37DHXrFfwrE)
Een week na de ontmoeting met Bobby McFerrin mocht ik mijn eigen soloact uitvoeren. Na een ingestuurde auditie voor de jaarlijkse ‘Blues and Jazz Guitar Night’ mocht ik een solo versie van ‘Round Midnight in ‘The Berklee Performance Center’ spelen. Muzikanten zoals John Scofield en John Mayer hebben hier ooit opgetreden dus het was best spannend. Tijdens de soundcheck, een klein uur voor de show, ontdekte ik dat mijn gitaar veel aan het rondzingen was (dit was mijn eerste optreden met mijn 57 jaar oude Gibson). Het rondzingen was zo luid dat het het moeilijk maakte om het nummer te spelen.  Ik realiseerde dat het rondzingen door de f-gaten kwam (dit komt door het feit dat de f-gaten openingen maken in het hout en dat de gitaar hol van binnen is). Na de soundcheck holde ik naar de dichtstbijzijnde hardware store en kocht wat isolatie schuim. Met een mes snee ik het zo dat ik het in de f-gaten kon proppen en hoopte dat het zou werken. Tijdens de show konden we backstage al de andere optredens zien door dank aan een grote tv die aan de wand hing. Terwijl sommige backstage nerveus door hun nummers aan het spelen waren was er een zigeunerjazzgroep Django Reinhardt nummers aan het jammen. Na Minor Swing was het voor mij showtime…. http://www.youtube.com/watch?v=dHo1R7sDKko.
En ja, het schuim hielp.

Yours Truly,

Alex Labrie
www.alexlabrie.com

Sinds dit seizoen zijn er weer drie oud leerlingen van popschool de Reus aan diverse muziekopleidingen begonnen. Philip van den Brandeler studeert in Engeland aan The Academy of contempary music,

Jaap van der Kleijn zit op het conservatorium te Amsterdam, and last but not least:

Alex Labrie is begonnen op Berklee, in Boston (U.S.A.) . Alex zal dit seizoen maandelijks een column schrijven over zijn avonturen in de U.S. of A! Kijk hieronder voor het 1e deel.

Alex’s Adventures in the USA

‘Electromagnetic ramifications of the invisible world’ is, nee, niet de naam van een 1950’s Sci-Fi B-film, maar een oefening van mijn eerste gitaar les bij Berklee College of Music. Tenminste, zo noemde mijn nieuwe gitaarleraar het.
De twee korte maanden sinds ik verhuisd ben van Voorschoten naar the United States lijken vliegensvlug te zijn gegaan. Op 26 Augustus kwam ik aan op Logan International Airport, Boston, om mijn gitaar studie te beginnen aan Berklee College of Music (en om met 900 andere studenten het eerste jaar beginnen).  Na een half uur taxi rit door de humide hitte en Boston traffic werd ik afgezet in de wijk ‘Back Bay,’ thuis van m’n nieuwe school. Mijn kamer (vrij groot, met eigen badkamer en een mooi uitzicht op een brick wall) deel ik met twee andere studenten van mijn leeftijd; Tim, een pop/blues zanger/gitarist uit Engeland (waarmee ik nu in een originele popband speel), en Dan een jazz gitarist uit Chicago.
In de vrije tijd tussen de lessen wordt er veel gejamd en gerepeteerd, één zo’n repetitie was iets anders dan gewoonlijk.  Toen ik bij de oefenruimte kwam, zat Brad Whitford (gitarist van Aerosmith) buiten de oefenruimte te wachten. Z’n zoon, kamergenoot van onze drummer, was Tim’s gitaar aan het uitproberen. Na een kort gesprek over wat soort karretje onze bassist gebruikt voor het vervoer van zijn versterker verlieten ze de oefenruimte. Bizar; een paar maanden daarvoor gaf ik nog uitleg aan gitaar studenten hoe je het loopje van ‘Walk This Way’ speelt, nu eet ik in de school cafetaria met één van de zoons van Aerosmith.
Naast het spelen met de pop-rock band, speel ik verder in een jazz sextet en een gitaar duo. Ik heb ook veel jamsessies meegemaakt, de meeste met jazz muzikanten. Een keer was met een van de beste blazers in de school (18 jaar oud, hij heeft al met de meeste grote jazznamen gespeeld, Herbie Hancock etc. ook diverse grote jazz awards ontvangen). Hij speelt te gek, maar de gekte hield daar niet op. Na het langdurig luisteren naar zijn 11 September conspiracy theories en zijn haat voor rock muziek maar passie voor hip hop, gaf hij mij de volgende wijsheid mee:

“If it doesn’t swing….then you’re a faggot!”

Dit zal ik onthouden de volgende keer dat ik ‘Walk This Way’ aan een student moet uitleggen.
Ik moet toegeven dat ‘Electromagnetic ramifications…’ alleen maar een veredelde naam is voor gitaar begeleiding tijdens snelle tempos, (de naam heeft te doen met het feit dat je een akkoord net voor of na de tel speelt, net als een astroïde die een planeet omcirkeld; het akkoord omcirkeld de tel alsof het in het elektromagnetisch veld zit. Don’t worry, dit heb ik niet bedacht). Dit is allemaal een uitvinding van mijn nieuwe gitaar leraar Mark White. Voormalig student en assistent van jazzgitaar legende Joe Pass, Mark is een enthousiaste leraar met een sterk Bostonian accent. Wanneer de les niet over jazz licks of akkoorden gaat verteld hij verhalen over z’n tijd met Joe. Joe’s motto luidde: ‘play the tune.’ Geen onzin, gewoon het nummer spelen, een belangrijk stuk advies in het midden van het leren van Berklee’s muziek theorie. Het is makkelijk om na deze eerste twee maanden mezelf te verliezen in allerlei jazz doctrine, maar dit advies laat ik me niet voorbij gaan. Dat is ook de reden dat ik hier ben. Gewoon het nummer spelen.

Groeten en Yours Truly,

Alex Labrie